CD-Action RPG już jest! Sprawdź zawartość naszego wydania specjalnego o erpegach

Dziś jest ten dzień! CD-Action RPG wreszcie oficjalnie trafiło do sprzedaży, a jeśli złożyliście zamówienie przedpremierowe, są spore szanse na to, że lada chwila dostaniecie własny egzemplarz w swoje ręce. Niezdecydowanym przypominam, że to aż 144 strony poświęcone prawdopodobnie najbardziej wciągającemu gatunkowi gier, jaki istnieje. Znajdziecie na nich nieco wspominek i nostalgii, ale główny nacisk położyliśmy na analizy, publicystykę i autorskie przemyślenia ekipy znanej wam doskonale z naszego kwartalnika czy strony internetowej.

• zamów CD-Action – wydanie specjalne: RPG w naszym sklepie;
• zamów CD-Action – wydanie specjalne: RPG na Allegro.

Główną atrakcją wydania jest wielki ranking RPG wszech czasów (nie pomylcie go z tym opublikowanym w najnowszym CD-Action – tam o wynikach decydowała redakcja, w CDA RPG głosowaliście wy!). Na 12 stronach prezentujemy wyniki internetowego plebiscytu, a do tego dwa felietony komentujące całą sytuację. Drugim gwoździem numeru jest nasza rozmowa z Chrisem Avellone’em, legendarnym twórcą stojącym m.in. za Falloutem 2 czy Planescape: Torment.

Numer rozpoczynamy od próby odpowiedzi na pytanie, co tak naprawdę czyni erpega erpegiem i jak elementy tego gatunku trafiały do zupełnie innych gier. Następnie przyglądamy się mrocznym początkom, śledząc losy takich serii jak Ultima, Wizardy czy The Bard’s Tale. Nie zabrakło również osobnego artykułu poświęconego serii Might and Magic, a także przykurzonym dungeon crawlerom. Mamy też przegląd tytułów osadzonych w Forgotten Realms: od kultowego Gold Boksa aż po Icewind Dale i Neverwinter Nights.

Prawdziwą rewolucję przyniósł oczywiście dopiero Baldur’s Gate i analizujemy, na czym ona tak naprawdę polegała, później zaś przekonujemy się, jak Larian Studios potraktowało dziedzictwo tej serii. Jednocześnie przywołujemy inne głośny gry z tamtego okresu: Fallouty (w kontekście tego, jak pierwsze odsłony różnią się od późniejszych dzieł Bethesdy), Diablo (chociaż to wcale nie RPG… ale czy na pewno?), zabugowane lecz kochane tytuły studia Troika Games, a Vampire: The Masqurade – Bloodlines stało się dla nas nawet pretekstem do przyjrzenia się innym pozycjom ze Świata Mroku.

Przechodząc już do epoki 3D, zaczynamy od Gothica, którego jedni w naszym kraju kochają, inni zaś nienawidzą – a my próbujemy zrozumieć, czemu tak jest. Nie mogło zabraknąć Wiedźmina, ale przez serię CD Projektu Red przechodzimy w towarzystwie innych polskich produkcji, które miały zawojować świat. Badamy też sytuację współczesnego BioWare’u przez pryzmat tego, jak odmiennie firma traktowała cykle Mass Effect oraz Dragon Age.

Oprócz tego przybliżamy sylwetkę Obsidianu, przenosimy się do Czech w ramach fenomenu Kingdom Come: Deliverance, wracamy do korzeni marki The Elder Scrolls, zwiedzamy cyberpunkowy świat Mike’a Pondsmitha (nie tylko w kontekście Cyberpunka 2077), a nawet bierzemy w obronę Starfielda. Wisienką na szczycie tortu niech będzie zaś obszerna historia MMO.

CD-Action RPG to również publicystyka na nieco mniej oczywiste tematy. Wspominamy ten dziwny czas, gdy RTS-y prawie stały się erpegami. Cofamy się do epoki kioskowo-pełniakowej, kiedy kolejne erpegi na długie godziny kupowaliśmy razem z czasopismami. Wchodzimy na mniej znane terytoria dziwnych erpegów indie, rozglądamy się pośród cyberpunkowych RPG, przeglądamy najciekawsze mody, a także sięgamy po książkowe suplementy znanych marek. Do tego wspominamy najboleśniejsze porażki tego nurtu oraz wspominamy gry, które ostatecznie nigdy nie powstały.

Erpegi erpegami, ale nie zapominamy też, jak za ich sprawą ukształtował się osobny gatunek immersive simów. Jeśli zawsze słyszeliście same dobre rzeczy o System Shockach czy Deus Eksach, ale baliście się w nie samemu zagrać, być może teraz zmienicie zdanie. Innym podgatunkiem, nad którym się pochyliliśmy w tym wydaniu, są jRPG – polecamy, w co zagrać po Clair Obscur: Expedition 33, a także prezentujemy dziedzictwo niszowej serii Mother, głównego źródła inspiracji Undertale’a.

Mało? W takim razie rozważamy jeszcze nad tym, czemu wszyscy najchętniej gramy paladynami, ale z drugiej strony przeglądamy także te gry, w których najlepiej gra się złolem. A na deser rozpatrzymy protagonistów erpegów w kontekście religijno-mitycznego archetypu Otto Ranka i FitzRoya Richarda Somerseta, 4. barona Raglan.

To co, dacie się zabrać w taką przygodę?