27
Mixtape zebrał dobre oceny od krytyków i słabe od graczy, co wywołało kłótnię. Do dyskusji dołączyło nawet oficjalne konto Xboksa
Mixtape, krótka przygodówka studia Beethoven & Dinosaur wydana przez Annapurna Interactive 7 maja, zdążył w ciągu kilku dni stać się jednym z najbardziej polaryzujących tytułów roku. Nie dlatego, że ma kontrowersyjną fabułę (bo i nie ma), nie wybuchł też żaden skandal, nikt nie wyrzucił nikogo oknem. Problem jak zwykle w tym, co myślą krytycy versus to, co myślą gracze. Spór jest na tyle zażarty, że nawet oficjalne konto Xboksa postanowiło dorzucić swoje trzy grosze.
Gra śledzi ostatnią noc trzech przyjaciół kończących szkołę średnią w fikcyjnym kalifornijskim miasteczku. Całość trwa od dwóch do pięciu godzin, jest dużo muzyki z lat 90., mechanicznie to lekka mieszanka jazdy na deskorolce, minigierek i quick time eventów. Twórcy opisują ją jako „składankę wspomnień”, takie okruchy życia o dorastaniu, humorze i nieuchronnym końcu pewnego etapu jestestwa.
Na Metacriticu wyniki oscylują między 91 a 95 punktami, z kilkoma notami 10/10. Recenzenci chwalą autentyczność emocji, odwagę w opowiadaniu krótkiej historii bez sztucznego przedłużania i styl przypominający trochę teledysk. Zupełnie inaczej wygląda sytuacja wśród graczy: ich recenzje to jakieś 5-6,5 na 10. Na platformach społecznościowych dominują opinie nazywające Mixtape’a symulatorem chodzenia, interaktywnym filmem albo wprost „nie-grą”. Wielu graczom nie podoba się minimalna interaktywność, brak konsekwencji wyborów i wrażenie oglądania przerywników filmowych z okazjonalnymi minigrami.
W sam środek tej debaty wkroczyło oficjalne konto Xboksa, publikując wpis „Przypominamy: to, że nie podoba ci się gra, nie oznacza jeszcze, że jest zła”. Post był ogólny w treści, ale społeczność odebrała go jednoznacznie jako obronę Mixtape’a. Jedni fani popierają tezę o różnorodności gustów, inni ostro oskarżają Microsoft o bronienie słabej produkcji i ignorowanie opinii graczy. Ktoś przypomniał nawet o tym, że Microsoft zamknął Tango Gameworks po wydaniu Hi-Fi Rush, również entuzjastycznie przyjętym przez krytyków. Niezbyt duża wiarygodność, rzeczywiście.
Czy małe gry narracyjne mają prawo istnieć obok wysokobudżetowych tytułów? Zapewne. Co więcej, istnieją i mają wierną bazę graczy. A branża gier ma stosunkowo młodą tradycję krytyki z systemem ocen, który zawsze będzie subiektywny i zawsze będzie odwzorowywał jedynie odczucia recenzenta.
Czytaj dalej
-
![Interaktywna ballada o wchodzeniu w dorosłość. Czy Mixtape to kolejna gra 10/10? [RECENZJA]](https://cdaction.pl/wp-content/uploads/2026/05/2582320_17-616x420.jpg)
Interaktywna ballada o wchodzeniu w dorosłość. Czy Mixtape to kolejna gra 10/10? [RECENZJA]
-
2
Konami prezentuje kolejnego Silent Hilla. W Silent Hill: Townfall trafimy na spowite mgłą wyspy
-
Annapurna Interactive nie próżnuje. Firma zapowiedziała aż 3 gry podczas Tokyo Game Show
-
Byli pracownicy Annapurny z własnym studiem. Zajmą się m.in. „Władcą pierścieni”
Moja miłość do tak zwanych graczy, systematycznie rośnie…
„To, że nie podoba ci się gra, nie oznacza jeszcze, że jest zła”
Jak doprowadzić graczy do wrzenia jednym zdaniem xD
Ich nie trzeba do niczego doprowadzać, to ich ustawienia fabryczne.
„To że ci się nie podoba, nie znaczy, że jest zła”. No kurna nie mogę. Nie podoba mi się, bo JEST zła. Ale, jak to napisał Smuggler – nie podoba mi się, więc nie kupuje.
No nie przesadzajmy. Nie gram w roguelike’i, nie gram w soulsy, bo nie podobają mi się w nich pewne rozwiązania, które dla mnie są marnowaniem czasu gracza i dodawaniem celowej upierdliwości, żeby było trudno i dla „git gut elyty”, ale patrząc obiektywnie nie można powiedzieć, że to są złe gry. po prostu nie dla mnie.
Może ciężko w to uwierzyć, ale ani twój, ani mój gust nie jest uniwersalnym wyznacznikiem jakości.
Mogę nie lubić jakiegoś gatunku, ale nadal być w stanie docenić wizję artystyczną. Film może mi do mnie nie trafiać, ale nie oznacza, że jest zły (gra aktorska, zdjęcia, scenariusz itd). Jednocześnie coś może być szmirą i to też nie jest kwestia jedynie gustu, bo są rzeczy, które da się ocenić obiektywnie. Brak gameplayu w grze niezależnie od gustu jest dużym problemem. Jakbym chciał obejrzeć film, to bym poszedł do kina, a nie odpalił Steam.
Żeby nie było – nie grałem i ta gra mnie kompletnie nie interesuje. Problemem jest natomiast uczulenie na jakąkolwiek krytykę w ostatnim czasie, szczególnie że oceny pokroju 5 – 6 to nie jest jakiś dramat i review bombing…
mi się nie podobają francuskie gry cosplayujące japońskie rpgi. wiadomo, jest to zła gra, totalnie niezasłużenie zgarnęła tyle nagród, a nie, że po prostu nie lubię japońskich rpgów i że mogę po prostu temat olać i nie poświęcać na to czasu.
Problem w tym, że nie istnieją dzieła kultury obiektywnie dobre, bądź obiektywnie złe. To, że tobie coś się nie podoba ma dokładnie zerowe znaczenie dla każdego poza tobą samym.
Krytykom nie podoba się Mortal Kombat? Mają rację, oglądający nie.
Krytykom podoba się Mixtape? Mają rację, grający nie.
Pamiętajcie, trzeba słuchać autorytetów, bo „znają się na wszystkim”!!1!
Rzecz w tym, że nie tyle nie podoba im się gra, co jej typ. To tak jakbym zagrał w Formozę i krytykował, że to wyścigi, a ja nie lubię wyścigów. To też pokazuje wyższość „autorytetów”, bo oceniają zgodnie kategorią, a nie na zasadzie: lubię, nie lubię…
Dlatego opinie graczy są bezwartościowe. Krytykują, bo inni krytykują. Chwalą grę, bo ktoś ze studia ma tęczową flagę w profilu. Rzadko kiedy ocena graczy to ocena gry – w większości przypadków to ocena studia i ludzi, którzy nad nią pracowali. Tego co i jak mówili, co mają w profilach, na ile grę wycenili itd. Nie lubią danego gatunku – 1/10. Lubią soulsy – 9/10 dla każdego soulslike’a. Są antysystemowcami – indyki 10/10, gry AAA 1/10. Lubią sieciowe FPSy? Doom Dark Ages 1/10, System Shock 1/10 itd.
eee, co?
Dlatego Cyberpunk i Starfield (pierwsze 2 tytuły, które wpadły mi na myśl) dostały wysokie oceny NA PREMIERĘ, przy jednoczesnym przymknięciu oka na stan techniczny?
Bo oceniali kategorię? Nigdy nie kierowałem się ocenami krytyków kupując cokolwiek. Mogę się jedynie pośmiać czytając argumenty przygotowane pod daną tezę. Na ocenę recenzenta wpływ ma nie tylko gra, ale też elementy światopoglądowe, pochodzenie deweloperów czy podejście do pewnych tematów.
Jeśli jesteś świadomym człowiekiem, to wyciągasz wnioski (przed zakupem) oglądając gameplay z gry, a nie czytając recenzję.
No ale takie czasy, że sławni bezrobotni (influenserzy) czy 'artyści’ mówią np. na kogo głosować, więc nie ma się co dziwić, że pierwszy lepszy krytyk = wyrocznia.
@Aktywiszcze
„Jeśli jesteś świadomym człowiekiem, to wyciągasz wnioski (przed zakupem) oglądając gameplay z gry, a nie czytając recenzję.”
Bo gameplay z gry jest wiarygodny. Zwłaszcza, gdy gadająca głowa jest opłacona i nie ma pokazywać błędów i rzeczy, które nie działają.
Wnioskowanie dziecka.
Definicja płateczka śniegu: tak jest bo tak uważam xd
ojoj
Reminder: Just because you’re personally into a game, doesn’t mean it’s a good game.
+1
Obejrzałem trailer, wygląda fajnie. Chętnie zagram. I fajny tekst na końcu: „Something’s happening. Almost, almost… Back in buisness, baby” XD
Będzie recka?
Szczątkowy gameplay jest problemem DLA CIEBIE. Inni potrafią odbierać pewne gry jako swego rodzaju doświadczenia i nie potrzebują do tego angażującej rozgrywki, bo są zaangażowani w co innego: fabułę, dialogi, postacie.
Też w tę grę nie grałem i nie wiem, czy na tle innych gier narracyjnych zasługuje na tak wysokie noty, ale trzeba oceniać gry w danej kategorii, a nie negować cały gatunek, bo mi się on nie podoba, gdyż za bardzo przypomina filmy.
100%
Nie, po prostu to co napisałeś jest idealnym przykładem tego, jak umysł dziecka widzi świat.
twoim zdaniem, więc cóż, powiedzmy że jestem załamany bo wziąłem sobie twoje przemyślenia do serca.
Niezbyt mnie to interesuje, ale zdrowia i rozumku życzę
Tylko jak ktoś nie lubi takich symulatorów spacerowicza to nie powinien ich oceniać. Bo wiadomo jaka będzie ocena. Możesz krytykować grafikę, dźwięk, ale nie same założenia rozgrywki, bo one wynikają z gatunku, którego nie lubisz. Żeby oceniać przedstawiciela danego gatunku powinieneś się w tym gatunku specjalizować. Ktoś grający w FPSy może nie być dobrym recenzentem point and clicków. Ale też może być nim jeśli lubi oba gatunki. Ale ktoś kto od razu mówi, że point and clicki to badziew, to jak opinia kogoś takiego na temat nowego point and clicka miałaby być wiarygodna?
Nie wiem skad te slabe opinie od graczy, ostatnim razem kiedy sprawdzalem slownik, „bardzo pozytywne” bylo atutem dodanim nie ujemnym, mam tu na mysli opinie na steamie. Choc nawet na nieslawnym metacriticu 6.4 to tez nie jest ocena zla. Nie zebym bronil gry, bo mi kompletnie zwisa, ale nie cierpie takich tanich clickbaitow.
U mnie sprawa jest jasna: graczom (poza osobami, które już znam i osobiście coś polecą – na tej stronce też się tacy znajdą 🙂 nie ufam i ich oceny w agregatorach pokroju Metacritica nie mają dla mnie żadnego znaczenia. Oceny krytyków biorę pod uwagę, zwłaszcza tych, których kojarzę i których wcześniejsze opinie rezonowały z moimi. Mam konkretne nazwiska redaktorów, którzy polecają (lub nie) różne rzeczy i czasem na tej podstawie wybieram dany tytuł. Wiadomo, nie zawsze się zgadzamy, ale lepsze to, niż ufać opiniom graczy. Ci zwykle nie mają o niczym pojęcia. Przekonuję się o tym za każdym razem, w każdej sekcji komentarzy. Są na szczęście wyjątki, z takimi osobami aż miło się rozmawia, ale najczęściej jest krytykanctwo, hejt. Albo komentujący to dzieci (mentalnie, nie metrykalnie), które (jeszcze) niewiele rozumieją. Także w Mixtape chętnie zagram, po opiniach krytyków wygląda jak idealny tytuł dla mnie: krótki, bardzo filmowy i nostalgiczny.