20
„Smuggler. Nie podoba się, to nie kupuj” – przeczytaj fragment książki poświęcony pracy w CD-Action
Poniższe fragmenty pochodzą z roboczej wersji książki i nie odzwierciedlają jej ostatecznej jakości.
Jak nagle awansowałem
W 1997 naczelnym CDA był Mariusz Turowski (po latach przez jakiś czas stał też na czele PC Formatu). Człowiek małomówny, dziwnie spokojny, jakby pozbawiony emocji, ale dość kontaktowy i niekonfliktowy. To, co mnie zastanawiało, to fakt, że raczej pojawiał się w redakcji, niż w niej urzędował. Z czasem bywał coraz rzadziej i krócej. Kiedyś Fred (wydawca) przyszedł do naszego pokoju, stanął obok mnie i ogłosił:
— Słuchajcie, od dziś on jest zastępcą naczelnego.
Najbardziej zdziwiony byłem w tym momencie ja, bo… nikt wcześniej ze mną o tym nie rozmawiał. No, ale skoro już mianowali… Ten awans niewątpliwie zawdzięczam swym kwalifikacjom i wyjątkowym zdolnościom przywód… dobra, nie żartujmy. Po prostu byłem najstarszy, tym samym zdawałem się najbardziej ogarnięty w tej grupce małolatów — i tyle.
Swoją drogą, nawet nie zapytałem potem, ile jako wicenaczelny będę zarabiał. I otrzymywałem tę samą pensję co wcześniej. Ale że niedługo później z okazji urodzin CDA dostaliśmy podwyżki, to trzeba przyznać, że poczułem różnicę i na rękę brałem prawie dwie średnie krajowe. Not bad! Szczególnie że moim jedynym obowiązkiem było „ogarnianie” redakcji pod nieobecność Mariusza, tak, by teksty spływały na czas, miały ręce i nogi, DTP się nie nudziło, a rozpiska była na bieżąco aktualizowana. De facto były to więc obowiązki sekretarza redakcji. Ale że ta funkcja była już obsadzona — acz pełniący ją Krzysiek Herla zajmował się akurat bardziej logistyką, prenumeratą itp. — no to nazwano mnie dumnie zastępcą redaktora naczelnego. I taka funkcja „sekretarza naczelnego” istniała w strukturze CDA przez dekady.
Papierkowa robota
Robiłem zatem te kolejne numery. Rozpiska wydania powstawała na arkuszu A3 podzielonym na małe kratki odpowiadające poszczególnym stronom. Nazwy tekstów wprowadzało się długopisem we właściwe kwadraciki, a gdy brakowało miejsca na poprawki, naklejało się karteczkę samoprzylepną odpowiedniej wielkości i pisało na niej. Było to dość męczące — aby np. przesunąć dwustronicowy artykuł o 20 stron, trzeba było przemieścić tytuły z tych wszystkich kratek o 20 pozycji w lewo czy prawo. Niemniej ten archaiczny i potencjalnie generujący pomyłki (ten sam tekst w dwóch miejscach czy artykuł, który jakoś znikał przy kolejnym przepisaniu zawartości) sposób przetrwał do bodaj 2007 czy 2008 roku, gdy zastąpiła go przygotowana dla nas specjalna rozpiska elektroniczna, z której zresztą korzystamy po dziś. Dodam, że przez cały czas stosowania papierowej wersji nigdy nie było w żadnym CDA babola.
Kurczę, lubiłem tę „papierkową robotę”. 🙂 Miało się po prostu fizyczne poczucie tworzenia pisma, a że rozpiska wyglądała czasem jak trójwymiarowy model Gór Świętokrzyskich z uwagi na grubą warstwę kolejnych nalepek na niektórych polach, cóż… Ale ja tak mam, że jak się do czegoś przyzwyczaję, to potem trudno mi się przestawić na coś nowego, nawet jak jest lepsze. Stąd przez lata słuchałem muzyki z odtwarzacza MP3, a obecnie z telefonu, ale nadal z FLAC lub MP3, a nie z tych waszych „spotifajów”
(…)
Zasugerowałem wydawcom, że warto by znaleźć jakiegoś kumatego korektora. Bo nie ukrywajmy: moja redakcja tekstu na pewno tu nie wystarczała (miałem i nadal mam nader swobodne podejście do zasad interpunkcji) i byłem tego świadom. Prośbę tę potraktowano poważnie i jakiś czas potem pojawił się w redakcji facet z wąsem, w okolicach trzydziestki, a Witek (Witold Zagrodny, współwydawca) powiedział, że to jego sąsiad i znajomy, nauczyciel języka polskiego, i będzie robił nam korektę.
— Jerzy Poprawa — mówię, podając mu rękę.
— Zbigniew Bański — odpowiada.
Czytaj dalej
-
15
Szpile: Cena GTA 6? Eksperci tłumaczą, że dla naszego dobra musi być wysoka
-
2
Jak Smuggler został potentatem giełdy? Przeczytaj fragment książki „Smuggler. Nie podoba się, to nie kupuj”
-
16
„Smuggler. Nie podoba się, to nie kupuj” – przeczytaj fragment książki poświęcony czeskiej edycji CD-Action
-
10
„Smuggler. Nie podoba się, to nie kupuj” – przeczytaj fragment książki poświęcony EGM-owi
„na rękę brałem prawie dwie średnie krajowe ”
Czyli było za co tankować to słynne, czerwone Ferrari podarowane przez deweloperów albo wydawców 🙂
Ta, na wymiane felg po roku starczalo 🙂
„przez cały czas stosowania papierowej wersji nigdy nie było w żadnym CDA babola” – aż się uśmiałem, ale nie sięgnę już do archiwum, musiałem zutylizować podczas przeprowadzki. Z bardziej pamiętnych- niebieskie litery na czarnym tle.
Nie rozumiemy sie – chodzilo o babol w stylu „dwa razy ta sama strona, tekst nie w tym miejscu co w spisie tresci” itd. a nie rozmaite usterki DTPowskie tego typu. Chodzilo o babole zwiazane z uzywaniem „analogowej rozpiski” a nie calkowity brak baboli, bo to oczywiscie nierealne i niemozliwe.
Ja dostałem kiedyś gratis kilkadziesiąt powtórzonych stron wprasowanych w magazyn. Nie były to powtórki kosztem treści, które powinny się znaleźć na tych zadrukowanych powtórkami stronach, tylko podwojenie kilkunastu recenzji i artykułów.
Ps. Nie, nie pamiętam, który to był numer :v
W książce padają słynne nazwiska, znane ksywki, duże kwoty…
Wania będzie miał co robić.
Kaloryferowy też.
co tak mało
Ja nie narzekalem.
co tak mało tekstu* we fragmencie =(
Demo to demo – poza tym jest tego ze 3 KB, czyli 2 strony ksiazki. I beda jeszcze inne wrzutki.
Ten żart zdecydowanie już zaszedł za daleko
…Hę? Jak robić prima aprilis to na całego 🙂
No więc zamówiłem tę knigę na Allegro, a zaraz obok – najnowszą biografię Ziemkiewicza. Będzie się działo!
Ziemkiewicz…………………………………….. Ciekawe czy wspomina jak drukowal sie w partyjnych pismach, dzialal w PSMSF (pod partronatem komunistycznego ZSP) i nie chcial pisac w prasie podziemnej, pod pseudonimem. 🙂 Niezlomny bojownik z komuna 🙂 Mialem go okazje poznac w latach 80 i nie bylem pod wrazeniem. No ale to moje osobiste refleksje.
Ja też słucham muzyki bezpośrednio z MP3 pobranych na telefon. Nie ma sensu płacić za spotify premium skoro można po prostu to pobrać.
Po co brać piwko w pubie, jak można taniej w Lidlu i iść na trzepak 😛
Porownanie bez sensu.
Pije piwo w pubie, to samo piwo czasem pijam w domu ze 3x taniej; ale wizyta w pubie z kumplami to cos innego jak picie piwka samemu, w gaciach przed TV, ogladajac mecz.
Nie widze natomiast zadnej roznicy w odsluchowaniu muzy z telefonu i ze spotfiy. A jesli widze to na korzysc telefonu 🙂
Wiec nie widze zadnego powodu by przerzucac sie na spotify.
Będzie epub czy nie będzie epuba?
Nie wiem, a jesli juz to na pewno nie od razu.