Słynny projektant Obsidianu tłumaczy, czemu erpegi unikają miast. Weteran branży wyjaśnił popularność lochów w tym gatunku

Słynny projektant Obsidianu tłumaczy, czemu erpegi unikają miast. Weteran branży wyjaśnił popularność lochów w tym gatunku
Josh Sawyer udzielił odpowiedzi na nurtującą fanów kwestię.

Na pewno wszyscy doskonale znacie tę formułę: przychodzimy drużyną do jakiejś małej wioski, dowiadujemy się o dręczących ją kłopotach, po czym wyruszamy do pobliskich lochów, by zgładzić jakiegoś nekromantę, demona czy inną maszkarę. To niezwykle popularny i sprawdzony schemat, który w erpegach (nie tylko fantasy) jest już właściwie stałą pozycją w menu. Ale właściwie czemu tak często ten gatunek sięga właśnie po podziemia i katakumby? Czemu mamy tak niewiele produkcji, które skupiają się jedynie na miejskich przygodach? Swoją drogą nawet, gdy już dana gra skupia się na dużym mieście, to prawdopodobnie prędzej czy później i tak wyśle nas do lochów, np. w postaci kanałów albo ukrytych pod miastem podziemi.

Odpowiedź ma dla nas doskonale znany fanom erpegów Josh Sawyer, czyli weteran studia Obsidian Entertainment. Projektant, któremu zawdzięczamy wiele kultowych gier z tego gatunku, wyjaśnił na swoim kanale, że popularność lochów i unikanie miast wynika z bardzo prozaicznej sprawy. Otóż jak zwykle chodzi po prostu o pieniądze.

Jedną z rzeczy, które jako twórcy RPG dostrzegliśmy – a przynajmniej u nas w Obsidianie i dawniej w Black Isle – jest fakt, że miasto w zasadzie jest cztery razy droższe w przeliczeniu na metr kwadratowy niż loch. Może nie dosłownie »metr kwadratowy«, ale powiedzmy: na mapie o określonej powierzchni. Jeśli masz loch tej wielkości, kosztuje on X. Jeśli masz miasto tej samej wielkości, tętniące życiem i sprawiające wrażenie realistycznego, kosztuje ono cztery razy tyle.

Nie ma się za bardzo co dziwić. Prosty loch jest na pewno dużo łatwiejszy do zaprojektowania niż sensownie działające miasteczko. W mieście zazwyczaj (nawet jeśli to malutka wieś) spędzamy też więcej czasu, przygotowując się na kolejne wyprawy. Oczywiście wszystko zależy od gry, ale jednak często jest to lokacja, którą należy zaplanować z myślą, że gracz będzie do niej często wracał.

Oczywiście to uogólnienie, ale ma ono odzwierciedlenie w naszych produkcjach. Kiedy z czasem dopracowywaliśmy poszczególne lokacje i zbliżaliśmy się do końca projektu, nagle docierało do nas: »Jasna cholera, spędziliśmy wieczność, próbując w ogóle skończyć te mapy«.

I w tym miejscu Sawyer tłumaczy, dlaczego w ogóle miasta kosztują więcej. W końcu można by zwrócić uwagę, że w lochach musimy zaprojektować przeciwników, ich animacje, AI itd. Miasto z kolei nie oferuje zazwyczaj walk z potężnymi bossami czy innymi przeciwnikami, no więc skąd taka różnica w kosztach?

Ktoś mógłby spytać: »No dobrze, ale z czego wynikają te koszty?«. Chodzi o duże zagęszczenie enpeców i fakt, że masa postaci ma własne opcje dialogowe. Mają też swój – może nie jakoś wybitnie unikatowy – ale po prostu znacznie bardziej dostosowany wygląd. Stworzenie miast zazwyczaj wymaga wdrożenia ogromnej liczby szytych na miarę elementów. Są po prostu droższe. Choć oczywiście da się to zrobić.

Fakt, można by sobie pomyśleć: „hmm, naprawdę zwykli enpece kosztują aż tak dużo?”. I cóż, odpowiedź brzmi: tak. Oczywiście jeśli bierzemy pod uwagę gry, które ma na myśli Sawyer, czyli pełnoprawne erpegi oferujące dużą wolność i sporo opcjonalnych rozmów, wyborów itd. Naprawdę warto więc doceniać produkcje, które idą w sporą liczbę postaci niezależnych, a już w ogóle wielki szacunek powinny budzić te tytuły, w których tacy niepozorni enpece mają swoją skomplikowaną historię. Warto tu wspomnieć chociażby o Pillars of Eternity, gdzie mogliśmy (drobny spoiler) wejrzeć we wspomnienia niektórych osób i dowiedzieć się o nich fascynujących rzeczy.

10 odpowiedzi do “Słynny projektant Obsidianu tłumaczy, czemu erpegi unikają miast. Weteran branży wyjaśnił popularność lochów w tym gatunku”

  1. Dobrze widać to w klasycznych Falloutach. Nowe Reno, czy The Hub mają mnóstwo poruszajacych się NPC, dużo dialogów i zadań. Tymczasem podziemne bazy jak the Glow czy Sierra zawierają samych wrogów, których jedynym celem jest zniszczyć gracza.

  2. Tym czasem rockstar…

    • Tymczasem Rockstar może sobie pozwolić wydać absurdalny miliard-półtora na grę, zatrudnić 100 000 pracowników i jeszcze wyjść na tym na plus. A za ile Sawyer z Obsidianem robili Pillarsy 2? Za bodajże 3 miliony?

    • Ta, bo każde studio robiące gry może sobie pozwolić na wszystko na co może pozwolić sobie Rockstar, litości… XDDD

    • Opcji dialogowych to tam dużo NPC nie mieli chyba

    • Polish HamNr1 4 listopada 2026 o 11:42

      Rockstar to kompletna liniówka, nawet zle wykonanie misji nie idąc po sznurku sprawia że przegrywasz.

  3. Oczywiście że tętniące życiem miasto jest trudne do zrobienia. Takich gier, rozgrywających się w otwartym do eksploracji mieście, można wyliczyć na palcach kilku dłoni. Tym bardziej jeśli mowa o mieście współczesnym albo futurystycznym, pełnym samochodów i przechodniów którzy magicznie nie znikają kiedy wystrzelisz z broni w powietrze. 😀

    • Z miastami jest ten jeszcze problem, że trzeba mieć pojęcia jak je w ogóle projektować. I to w sensie urbanistycznym, tak aby ich eksploracja niebyła mordęgą.

      Dla mnie skrajnym, negatywnym przykładem są Wrota Baldura z BG1. Nie wiem czy jest gorzej zaprojektowane miasto, jedynie chyba SpellForce 2 mógłby konkurować.

      Pozytywne przypadki to Kroniki Myrtany i Acholos oraz Cyber i NightCity. Oba przypadki używają świetnej architektury, KM jest do tego intuicyjne i sprawia wrażenia faktycznego miasta, gdzie żyją ludzie. Cyber na odwrót, jest to spotworniała wizja amerykańskiego city, gdzie nikt nie dba o mieszkańców, bez auta się zesrasz i nie ma prktycznie miejsc publicznych.

      • Miastu z Cyberpunka mogę bardzo wiele zarzucić. Zwiedzając Night City bardzo silnie czuć w jakim pośpiechu i chaosie budowano tę grę. Niedbalstwo rzuca się w oczy na niemal każdym kroku. Niedopasowane tekstury, przenikające się obiekty, lewitujące detale.

      • Przy wracaniu do miasta ważne są też skróty między dzielnicami. Pierwsze przejście może służyć poznaniu miejsca, ale po kilku wizytach dobrze móc szybko dojść do kupca czy zleceniodawcy. Inaczej duże miasto zaczyna oznaczać głównie długie powroty

Dołącz do dyskusji