Szef Take-Two przewiduje, że to jeszcze nie koniec fizycznych wydań gier. „Będzie istniał na podobnej zasadzie, co rynek płyt winylowych”

Koniec wydań fizycznych gier to rewolucja, którą zaczęło w tym roku Sony, przez co gracze powszechnie sięgnęli po widły i pochodnie, chcąc zmusić giganta do zmiany planów. Naturalnie to się nie wydarzyło, a internetowe protesty okazały się zaledwie pyłkiem w wielkiej studni licznych sukcesów korporacji. Także tych bezpośrednio związanych z grami, bo w najnowszym raporcie wykazano, że sprzedaż wersji cyfrowych nieznacznie wzrosła.

Ja jestem daleki od smutku, paniki, irytacji lub rozczarowania, bo jako pecetowiec przeżyłem to już dawno temu, ale sympatyzuję z idealistyczną walką, nawet jeśli jest w zasadzie skazana na porażkę. Sami developerzy z kolei będą zapewne podzieleni, bo część także chciałaby zrezygnować z dodatkowego obciążenia kosztami i czasem potrzebnym do wydania gry na płycie, a inni wręcz przeciwnie – Hideo Kojima poczuł się zasmucony, w dodatku punktując największe zagrożenie dotyczące ograniczenia premier do wersji cyfrowych. Jest jeszcze trzecia opcja, którą reprezentuje najwyraźniej Strauss Zelnick, szef Take-Two. W najnowszym wywiadzie udzielonym Christopherowi Dringowi, Zelnick porównał sytuację gier na płytach do branży muzycznej:

To może nie być koniec [wydań fizycznych gier – przyp. red.], ale rozmawialiśmy przecież już wielokrotnie. Mniej więcej 10 lat temu przewidziałem, że dystrybucja cyfrowa będzie stanowiła więcej niż 90% rynku. Nie zawsze udaje mi się tak trafić, jednak tym razem miałem rację. Czy więc zawsze będzie istniał rynek nośników fizycznych z grami? Tak, na podobnej zasadzie jak rynek płyt winylowych w branży muzycznej, tylko że mówimy o bardzo małej części całego biznesu.

Strauss Zelnick, szef Take-Two

Zelnick ma na koncie sporo rozsądnych wypowiedzi z przeszłości, ale tutaj bardzo łatwo jest się przyczepić do oczywistych rzeczy. Po pierwsze: brak wydań fizycznych to nie „bardzo mały rynek”, tylko coś nieistniejącego. PlayStation 6 na pewno nie będzie miało wbudowanego napędu. Plotki o tym, co zrobi Microsoft regularnie się wykluczają, aczkolwiek coraz więcej wskazuje na to, że Project Helix, następca Xboksa Series X|S także pójdzie tą samą drogą.

Druga sprawa to same winyle i skala. Nie jestem audiofilem, choć uważam, że każdy, kto ma chociaż w połowie sprawne jedno ucho, słyszy różnice pomiędzy nagraniem z płyty winylowej a utworem odtwarzanym w aplikacji streamingowej. Nie jestem w tym osamotniony, ponieważ rynek tych oldschoolowych krążków rośnie od 20 lat. Jak donosił Forbes, w 2025 przekroczył istotną granicę miliarda dolarów wartości po raz pierwszy od 1983. Oczywiście, że teraz są to przede wszystkim przedmioty kolekcjonerskie (nierzadko połączone z dodatkowymi gadżetami), ale ciągle pozwalają na zapoznanie się z nagranym materiałem. Tymczasem gry wideo z dostępnością ograniczoną do sklepów cyfrowych w każdej chwili mogą zostać nam zabrane, a wydania specjalne już zaczynają zjadać własny ogon, będąc po prostu paczkami luźno powiązanych z daną produkcją szpargałów, czego doskonałym przykładem jest droga kolekcjonerka GTA 6.

A może źle do tego podchodzimy? Według raportu analizującego amerykańską branżę muzyczną, w ubiegłym roku sprzedaż płyt winylowych znacząco górowała nad płytami CD – jedne wygenerowały wspomniany miliard przychodów, drugie około 312 milionów. Do tego sprzedaż nośników CD spada. Najwyraźniej wszystko ma swój czas i albo poczekamy na podobny renesans „cedeków”, by wrócić do gier na płytach, albo wymyślimy, jak wypalać je na winylach…