Za chwilę będziemy zachwyceni i zmęczeni GTA 6. Ta gra wysadzi świat – czy nam się to podoba, czy nie
Niektóre zmagania są po prostu ustawione. Znamy wynik, zanim jeszcze ktokolwiek zasiądzie do stołu. Tym razem całą pulę zgarnia Rockstar, bo GTA 6 depta okolicę niczym T-Rex i zeżre wszystko. Nieważne, czy po drodze zdarzy się jakieś potknięcie. Możemy się co najwyżej zastanawiać, jak spektakularne zwycięstwo w długofalowej perspektywie zobaczymy i ile segmentów życia to zjawisko zaanektuje. Obstawiam, że całkiem sporo.

Epicentrum
Pamiętacie tego mema z okolic premiery filmu Godzilla vs. Kong? Konkurencja właśnie doświadcza jak to jest być w skórze całkiem silnej, wielkiej małpy i jednocześnie stać naprzeciwko nuklearnego dinozaura. Nawet duże studia próbowały dostosować się do premiery GTA 6, bo co innego miały zrobić? Tytuły, które mogłyby powalczyć na premierę z dziełem Rockstara, da się policzyć na palcach jednej ręki i raczej trochę tych palców zostanie.

Grand Theft Auto 6 już ma i będzie miało ogromny wpływ na gaming – i to na kilku poziomach. Rockstar latami budował reputację kontrowersyjnego (niestety, także dla pracowników…), ale dowożącego wielkie i dopracowane hity studia. Owe hity robiły raban, wywoływały dyskusje i pchały otwarte światy do przodu, a jednocześnie dostarczały całkiem przemyślane historie. GTA 6 to produkcja jeszcze większa, która dzięki złożoności i dopracowaniu mechanik może zatrzeć granicę między poprzednimi odsłonami a symulacją życia. Już Red Dead Redemption 2 przytłaczało liczbą żywych, aktywnych detali, interakcji i mechanik, a teraz mówimy o najdroższej grze w historii tworzonej rękami przynajmniej kilku tysięcy pracowników.
Kwestia ceny
Bardzo możliwe, że GTA 6 stanie się kolejnym stadium procesu gotowania żabki, jeśli chodzi o wywindowane do obrzydliwości ceny produkcji AAA – zwłaszcza edycja Ultimate za 100 dolarów budzi poważne wątpliwości co do odpowiedzi reszty wielkich wydawców. No ale upragnionego, wypatrywanego mesjasza gamingu nie kupimy? Jasne, można sobie po prostu odpuścić. W tle pracuje jednak tyle mechanizmów społecznych i psychologicznych (FOMO chociażby) działających w poprzek wolnej woli, że jeśli ktoś czekał – to trudno będzie się oprzeć. To oznacza wyraźny sygnał dla innych producentów i wydawców.
Internet już wybuchł. O niektórych czynnikach, które dołożą do pieca – za chwilę. Tymczasem media, YouTuberzy, streamerzy i reszta mają używane i omówią każdą informację, każdą wiadomość, ciekawostkę, odkrycie, aferę. Zaraz obrodzi memami, nagrywkami, inside joke’ami, które zna pół świata, bo chodzi o GTA. Zacznie się polowanie na sekrety i „miejskie legendy” poupychane na mapie.

Modderzy zaczną zaś swoje święto. Jeśli tylko coś wymyślą, to zaaplikują do gry, dokopią się też do śladu wyciętej zawartości. A potem media to wszystko wyłapią, opiszą i uszeregują w topki albo pokrzyczą na streamie, że tak nie wolno (wiecie, emocje i kontrowersje pomogą zabezpieczyć przed szybkim spadkiem wyświetleń).
Serwery pokrewnych produkcji i poprzedników (RDR Online, GTA Online) pewnie zaświecą pustkami, gdy w ruch pójdzie komponent sieciowy. Po prostu spory kapitał uwagi, pieniędzy, czasu czy nawet przesyłu danych skupi się wokół „szósteczki”. Przecież i ten magazyn powstał nie bez przyczyny.
Po drugiej stronie
Mówimy o potencjalnych dziesiątkach milionów sprzedanych egzemplarzy (nawet jeśli część odbiorców obchodzić będzie tylko komponent sieciowy). Skala zjawiska jest taka, że nawet w małym promilu na jakiś czas może wpłynąć na gospodarkę, a przynajmniej na przebieg pracy w wielu zakładach.
W sieci krąży termin „GTA Flu” – do tej grypy najczęściej odnoszą się pracodawcy zakładający, że część załogi może pójść na urlop albo naciągane L4. Niektóre firmy wolały więc przygotować się i dać wolne podwładnym niż mierzyć się z lewymi papierami wystawionymi na kaszel, którego nie ma. Tak czy inaczej – to sugeruje, że niektóre branże mogą zaliczyć lekki spadek produktywności.

Spokojnie można się też spodziewać społeczno-politycznej awantury, albo i kilku. Możliwe, że to akurat będzie nas grzało najmniej, bo skandale związane z grami to już trochę zajechany element rutyny, część wielkiego cyklu życia, i działka może okazać się za mała, żeby nasycić streamerskie i medialne wampiry.
Niemniej, na pewno jakiś polityk z prawicy, lewicy albo nawet reprezentant organizacji społecznej podniesie raban, może nawet wróci się do tematu i wprowadzi kolejne nieskuteczne metody ochrony nieletnich przed grzesznymi grami. Wszystko zależy od tego, czyje uczucia Rockstar urazi bardziej. A niewiele trzeba, bo przypomnijmy, że już ostatnio przecież przed Minecraftem ostrzegał sam polski premier.
Wysoka poprzeczka
To wszystko burze, ale nie zaskoczenia. Już poprzednie gry Rockstara naruszyły mnóstwo tabu (polowania na ludzi, tortury, bullying, seks, stalking, filmy ostatniego tchnienia) i szczerze – pewnie jeszcze jakiś margines skandalu pozostał, ale kilka kroków dalej i stoimy już w bardzo mrocznym i nieprzesadnie sprzedawalnym miejscu. Pamiętajmy jednak, że nad GTA 6 pracowało i dalej pracuje masa osób – projektanci lub scenarzyści musieli znaleźć sposób, by rozgrzać publiczność do czerwoności, a jednocześnie tylko balansować na – i tak już przesuniętej – granicy dobrego smaku.

Po prostu gdzieś tam wyrysowano linię, za którą czekają bandziory, których nie da się usprawiedliwić czy polubić, nawet jeśli ładnie się ubiorą i rzucą dobrym tekstem. A może i nie ma, bo przecież Patrick Bateman, Gordon Gekko, Homelander czy Tyler Durden powstali jako samobieżne ekranowe przestrogi, a zostali wciągnięci na sztandary jako idole pewnych grup w stylu samców sigma i alfa, patriotów, artystów podrywu czy maklerów giełdowych.
Nie zdziwiłbym się, jakby jakiś złol z GTA 6, nawet wyjątkowo paskudny, ale charyzmatyczny, stał się dla kogoś w dłuższej perspektywie ikoną i wzorem. Po prostu czasem twórcy, nawet przy dobrych intencjach i z odpaloną na najwyższym poziomie czułości świadomością społeczną potrafią stworzyć potwora, a odbiorcy go przechwycą i skapitalizują po swojemu, w poprzek intencji. W przypadku gry rezonującej z wieloma milionami odbiorców – ryzyko wzrasta. Kiedyś Rockstar po prostu szokował – dziś nauczył się tworzyć historie z potencjałem na zainfekowanie wyobraźni. I tak się składa, że wracamy do nich od lat.