Współzałożyciel BioWare’u nie gryzł się w język, mówiąc o zamknięciu studia. „To był gwóźdź do trumny”

Współzałożyciel BioWare’u nie gryzł się w język, mówiąc o zamknięciu studia. „To był gwóźdź do trumny”
Mocne słowa jak na kogoś, kto warzy piwo i sam go w całości nie wypija.

Zamknięcie BioWare’u i anulowanie nowego Mass Effecta wywołało spore poruszenie wśród graczy i innych developerów. Nie powinny nas więc dziwić próby odratowania flagowej space opery studia, choć trzeba przyznać, że skala działań zaangażowanych w tej sprawie może robić wrażenie. Teraz do dyskusji dołączył jeden z developerów, który przed laty własnoręcznie budował legendę studia.

A jest to nie kto inny, jak Greg Zeschuk – współzałożyciel BioWare’u, który obecnie nie jest związany z grami wideo, bowiem poświęca się kanadyjskiej branży browarniczej. Niemniej znalazł on chwilę na udzielenie wywiadu portalowi 80 Level, w którym wyraził żal z powodu zamknięcia studia, choć podkreślił, że osobiste pożegnanie ma już dawno za sobą.

Wszystkie te emocje przeżyłem już bardzo, bardzo dawno temu. Jestem teraz na takim etapie życia, że ​​zajmuję się czymś zupełnie innym. Mój biznes związany z warzeniem piwa rozwija się bardzo dobrze. Mam teraz inne zajęcia i nie odczuwam sentymentu ani nostalgii. Dla mnie ten rozdział jest po prostu zamknięty.

Zeschuk dobrowolnie odszedł ze studia w 2012 roku wraz z innym kluczowym wtedy developerem, Rayem Muzyką. Nie oznacza to jednak, że przestał interesować się sytuacją w branży gier, a samo zamknięcie studia nie było dla niego większym zaskoczeniem. Uważa, że tym, co pogrzebało BioWare, było przejęcie Electronic Arts przez spółkę inwestycyjną z Arabii Saudyjskiej. 

Myślę, że to był ostatni gwóźdź do trumny. W pewnym sensie to było sedno sprawy. Trzeba przyznać, że dzisiejsze BioWare to już zupełnie inna firma… Studio tworzy nietypowe, skomplikowane gry, których produkcja zajmuje mnóstwo czasu. Z biznesowego punktu widzenia znacznie łatwiej jest co roku wypuszczać kolejne odsłony gier sportowych – pod wieloma względami to po prostu lepszy model biznesowy. 

Były developer podzielił się także opinią na temat sposobu zarządzania firmami, doboru kadry kierowniczej oraz sztucznej inteligencji. Według niego rzadkością w dzisiejszym giereczkowie jest wybór osoby do kadry kierowniczej, która wywodzi się bezpośrednio ze struktur firmy i zna od podszewki proces produkcyjny tworzonych gier. W dużym skrócie – stanowisko kierownika szybciej obejmie ktoś związany z zarządzaniem zasobami niż ktoś, kto awansował z szeregowego deva na leada i tak dalej.

Istnieje przedziwne przekonanie, że można stworzyć wybitne gry, angażując przypadkowych ludzi i sztuczną inteligencję. To tak nie działa. Ponieważ te osoby nigdy nie stworzyły gry – nie przeszły przez cały proces, od początku do końca, nawet w przypadku niewielkiego projektu – po prostu nie mają pojęcia, jak to wszystko funkcjonuje.

Pomimo tak wielu przemyślanych słów, Zeschuk nie zamierza powrócić do tworzenia gier. A szkoda, bo jego wypowiedź brzmi jak głos rozsądku, którego w dzisiejszej branży zaczyna powoli brakować. Jak twierdzi były developer, stworzenie świetnej gry nie jest warte osobistych poświęceń, kosztów i wysiłku.

41 odpowiedzi do “Współzałożyciel BioWare’u nie gryzł się w język, mówiąc o zamknięciu studia. „To był gwóźdź do trumny””

  1. Szybki rzut oka w gogle żeby przypomnieć sobie w jakich to okolicznościach pan Greg Zeschuk odszedł z Bioware. Zero zaskoczenia: odszedł z powodu Mass Effecta 3. Ciekawostką jest że już wtedy zapowiadał że będzie robił piwo kraftowe i najwyraźniej biznes kręci się do tej pory, tak więc gratulacje!

    Ale z tym finalnym gwoździem to pan Greg przesadza. Gwoździem to był właśnie fatalny Mass Effect 3.

    • Mass Effect 3 był fatalny? Serio? No cóż ja życzyłbym sobie żeby wszystkie gry były co najmniej tak „fatalne”. 🙂

      • Dokładnie zgadzam się z Tobą dzoper , i jak dla mnie mass effect był mega świetny i trzymał napięcie do samego końca, żal że tak się posypało i anulowali kolejna część bo wierzyłem że comandor shepart bo najlepszym zakończeniu wyłoni się z gruzów 🫡, pozdrawiam

      • Wiem, że trochę nie na temat, nie wiem kto, co i czemu opuścił, ale dla mnie najlepsze było ME1

      • Poszła plota że Trump chce kupić FiFA i się śmiano że beszczel a okazało się , że jego źęć kupił w spółce z Arabską firmą całe Electrolic Arts czyli twórcę gier FIFA i innych mega produkcji w które graj milony ludzi. Ja straciłem cały szacunek to produktów tej firmy z powodu nowego właściciel który dorabia się na krzywdzie i wpływach siły .

    • To, ze nie podobał Ci się ME3, nie oznacza że jest fatalną grą. Próbowano zmienić formułę, co częściowo się udało, a częściowo mniej, ale ogólne przyjęcie gry było bardzo dobre. Wiele systemów, w tym walki, jest w tej grze bez porównania lepsze, niż w poprzednich odsłonach. Ba, system walki w Andromedzie był dużym regresem w stosunku do 3. Największym problemem trójki było to, że głośny margines graczy obraził się na zakończenie i zapanowała atmosfera histerii. Nie miało to jednak dużego wpływu na sprzedaż, a gra okazała się sukcesem komercyjnym. Dodatkowo studio ugieło się pod tymi naciskami i rozbudowało zakończenie, co uspokoiło cześć krytyki. Koncepcja więc, iż gra pociągnęła studio na dno jest zupełnie wydumana i zgodna z Twoją metodą, zniekształcania i dramatyzowania w przypadku rzeczy, które Ci się nie podobają.

      • Mosparko napisał(a):

        Ba, system walki w Andromedzie był dużym regresem w stosunku do 3. Największym problemem trójki było to, że głośny margines graczy obraził się na zakończenie i zapanowała atmosfera histerii.

        Co ty wygadujesz, akurat w Andromedzie walka była fajna, jedyne za co można tą grę chwalić.
        A odnośnie zakończenia… Niech zgadnę, wolałeś tą kupę która wyszła przed patchem?

      • Dlatego piszę o regresie, że walka w ME3 miała bardziej taktyczny charakter i była sensownym rozwinięciem dotychczasowych mechanik. Walka w Andromedzie skręciła natomiast mocno w stronę arkadowowości, stała się bardziej zręcznościowa. Niektórym to pasuje, innym nie. Dla mnie to był jeden z powodów odbicia się od tytułu.
        Z zakończeniem, to owszem, było takie sobie i poprawiono, jednak uważam, że niektórzy przywiązali do tej kwestii nadmierną wagę.

      • „jednak uważam, że niektórzy przywiązali do tej kwestii nadmierną wagę.”

        Przez dwie części kreowano serię opartą na wyborach.

        A potem wszystkie te wybory sprowadzono do punkcików, które pozwalały odblokować kolorek kosmicznego promienia. A żeby jeszcze ludzi będących z serią od początku dodatkowo skopać to pierwotnie nie było epilogów dla poszczególnych ras i postaci. Więc grający nawet nie wiedzial czy, i jaki, miał wpływ na świat po pokonaniu Reaperów.

        Jedyną grą, która mechanikę wyborów dała radę spartolić jeszcze bardziej było Life is Strange. Tam na koniec absolutnie nic nie miało znaczenia.

        (edytowano)

      • Ale, czy tak właśnie nie jest w życiu? Nie ma epilogu, a wpływ na całość pozostaje mglisty? 😉
        Ja nawet lubię w związku z tym seriale, które urwano w połowie. Zdarza mi się także, wyłączać i kasować grę tuż przed samym zakończeniem, na ostatniej prostej. Przyzwyczailiśmy się do światów zamkniętych w opowieści, tymczasem to karmienie się bezpieczną iluzją. Oczywiście stawiam sprawę celowo w tak radykalny sposób i sam lubię często takie „zakończone zakończenia”, jednak warto by było ich nie przeceniać właśnie. Dla podróżnika, droga jest celem.

      • Demilisz napisał(a):

        Jedyną grą, która mechanikę wyborów dała radę spartolić jeszcze bardziej było Life is Strange. Tam na koniec absolutnie nic nie miało znaczenia.

        Patrzysz na to czysto mechanicznie, podczas gdy w LiS1 wybory miały znaczenie emocjonalne i ostateczna decyzja zasadzała się właśnie na tym.

      • No bo pewnie gra też była „strange”

      • Próbowano zmienić formułę? Dostaliśmy jakąś dziwaczną multiplayerową hybrydę, której jedynym celem było wyłudzenie od fanów dodatkowych pieniędzy. EA poszło na całość z wyłudzaniem od graczy pieniędzy w tym ich kretyńskim multiplayerze który koniec końców do niczego nie prowadził. Protean jako płatne DLC też pewnie nie pamiętasz.

        Ale oczywiście wszystko jest wybaczone bo Bioware wypuściło Citadel DLC. Łee, no toż to No Man’s Sky Comeback before No Man’s Sky! Wręcz Phantom Liberty przed Phantom Liberty! Mass Effekt 3 naprawiony! 😀

      • No i ponownie doszliśmy do tego, że się zabawki nie spodobały… 😉

      • Nie spodobały się bo są fatalne, to normalna reakcja na jakościowy regres. Wpychanie na siłę płatnych elementów multiplayerowych do gry singlowej nie powinno być traktowane jak coś normalnego. W 2012 roku normalnie nie było również publikowanie Day One DLC, którego pliki znajdowały się na dysku z grą i trzeba było dodatkowo dopłacić żeby to DLC odblokować.

        Problem z graczami jest taki że metoda małych kroczków działa na nas wręcz nadzwyczajnie skutecznie. 15 lat później i łykasz takie zagrywki jakby to była normalność, wręcz ich bronisz.

      • Ale jaki to ma związek z jakością rozgrywki, fabuła itd? (pytanie retoryczne)
        Polityka wydawcy to jedno, gra to co innego, mieszasz wszystko bez ładu i składu.

      • Wiesz, nikt nie lubi DLC, które są ewidentnie wycięte z gry przed premierą. Myślę, że kazda osoba zainteresowana tematem pamięta, że była z tego powodu gównoburza i tak, za każdym trzeba to nagłaśniać i krytykować. Z GTAVI jest dokładnie to samo i zawartość edycji deluxe czy jak jej tam to zawartość, która została zwyczajnie wycięta, żeby mieć wymówkę, że gra nie kosztuje 100$. A że wersja standardowa to wersja wykastrowana, to inny temat. Tylko wracając do ME3 to myślisz, że kto miał wpływ na decyzje odnośnie tych dodatków? Samo BioWare czy wydawca EA?

      • Polityka wydawcy to integralna część odbioru finalnego produktu. Jak Dzoper powyżej zauważył, GTA6 kosztuje 80 dolców w wersji „standard” oraz 100 dolców w wersji „deluxe”. Wszystko po to żeby gracze nie rozpętali zadymy że gry teraz będą kosztować stówę w dniu premiery.

        Polityka wydawcy ma również wpływ na odbiór finalnego produktu, i to w bardzo bezpośredni sposób: otwierasz grę i witają cię wszelkiej maści „klikadła” zachęcające do zakupu multiplayerowych tokenów. Gra wmawia ci że jak będziesz w multiplayer to przechilisz szale losów wojny, co jest wierutnym kłamstwem na które nabrała się cała masa graczy. A ci którzy się nie nabrali tylko oglądali recenzje również nie mieli pozytywnych odczuć.

        Polityka wydawcy ma również wpływ na odbiór fabuły gry poprzez ukrywanie elementów fabularnych za paywallem w dniu premiery.

        Wszystko to oraz wiele więcej ma wpływ na odbiór finalnego produktu.

      • Ale wiesz, że coraz bardziej brniesz w absurd? Chcesz powiedzieć, że jesteś jedną z tych rozedrganych osób, których postrzeganie jest budowane wyłącznie na emocjach i na tym ich aparat poznawczy wyczerpuje swoje możliwości, wszystko zaś skalda się na jeden globalny i pozbawiony niuansów odbiór, zaokrąglony dodatkowo do ocen – super lub fatalne.
        Serio chcesz argumentować w ten sposób?
        Choć może to… tłumaczyło by to pewne sprawy.
        I jeszcze ten wątek zemsty – „oszukali nas wierutnym kłamstwem”… Chciało by się dodać, „Jak w Cyberpunku” 😉

      • cyniczny napisał(a):

        Polityka wydawcy to integralna część odbioru finalnego produktu. Jak Dzoper powyżej zauważył, GTA6 kosztuje 80 dolców w wersji „standard” oraz 100 dolców w wersji „deluxe”. Wszystko po to żeby gracze nie rozpętali zadymy że gry teraz będą kosztować stówę w dniu premiery.
        Polityka wydawcy ma również wpływ na odbiór finalnego produktu, i to w bardzo bezpośredni sposób: otwierasz grę i witają cię wszelkiej maści „klikadła” zachęcające do zakupu multiplayerowych tokenów. Gra wmawia ci że jak będzie…

        W sumie Edycja Legendarna naprawia wszystkie twoje problemy, bo wszystkie DLC w pakiecie, a multi wycięto. 😉

      • Mosparko napisał(a):

        głośny margines graczy obraził się na zakończenie i zapanowała atmosfera histerii

        Margines? Chyba całkiem sporo ludzi miało problem z zakończeniem, tym oryginalnym (w tym ja). Poświęcasz czas na trzy gry, angażujesz się w ten wielki konflikt, wielka bitwa się kończy, właz od Normandii się otwiera i… czarny ekran; koniec. COME ON! To była moja największa bolączka z tą grą, to i obligatoryjny multi, żeby mieć dobre zakończenie w singlu (może jeszcze ewidentne wycięcie Javika z gry), ale poza tym, to gra była bardzo dobra.

      • Nie chodzi o to, jak odbierasz zakończenie, tylko jak głośno krzyczysz 😉
        Ta sprawa jest śliska i z kilku powodów. Twórcy postawili na bardzo otwarte, niedomknięte zakończenie. Abstrahując od tego, czy była to dobra decyzja, doszło do wymuszeniu na nich jego zmiany, tak żeby publiczność była zadowolona. To bardzo niewłaściwa sytuacja i pogwałcenie ich decyzji oraz prawa do niej w myśl zasady „płacę więc wymagam”. Wielokrotnie, głównie w medium filmowym, dochodziło do takich sytuacji i często ze szkodą dla dzieła, ale przede wszystkim ze szkodą dla zasady, że to twórca powinien decydować. W Blade Runner, mieliśmy dokręconą scenę w górach, gdzie narrator opisywał losy bohaterów, bo podobnie jak tu, opowieść się „urywała”, po jej usunięciu w wersji reżyserskiej, film zyskał. W sumie to pisałem, ze w ME 3 zakończenie poprawiono, ale po dłuższym zastanowieniu, musiałbym ponowienie się temu przyjrzeć.
        W filmie Thing, Carpenter nie zgodził się na zmianę zakończenia zgodnie z wolą publiczności na pokazach zamkniętych i film zatonął, stając się finansową klapą. Dziś ma ono status kultowego i trudno sobie wyobrazić inne.

      • Różnica jest taka, że przy takim The Thing widz nie poświęcił dziesiątek godzin na poznanie postaci oraz zaangażowanie się w świat przedstawiony i historię.

      • egon244 napisał(a):

        Różnica jest taka, że przy takim The Thing widz nie poświęcił dziesiątek godzin na poznanie postaci oraz zaangażowanie się w świat przedstawiony i historię.

        Z perspektywy fana serii nie uważam, żeby był to czas stracony. Pamiętam w jakim napięciu trzymała mnie ostatnia misja od rozpoczęcia na Ziemi (marauder shields pamiętamy :D) aż do napisów koncowych.

      • Nigdzie nie napisałem, że to był czas stracony; był to czas wspaniały. Ale nie zmienia to faktu, że oryginalnemu zakończeniu brakowało „payoff” (nie wiem jak to nazwać po polsku).

      • @Mosparko To nie było tak. Jest różnica między wizją artystyczną, a wypchnięciem gniota ulepionego na kolanie, bo budżet i timeline się nie spina. Plus tragiczne zarządzanie w kwestii finału, gdzie „red, green, blue” było trzymane w paranoicznej tajemnicy przez 2 osoby i skończyło się tym, że nie było czasu na jego przygotowanie.
        Wizja artystyczna story leade’a od ME3 była zupełnie inna i gra miała się kończyć konfrontacją z Reaper Queen na Cytadeli. Zakończenie było by dużo lepsze, ale dalej Renagade vs infantylne green\blue.

        A żeby było śmieszniej to Drew Karpyshyn (story lead ME1 i 2) miał rozpisaną wizję dla trylogii, w której tytułowy MassEffect (!) zabijał gwiazdy i dlatego reaperzy interweniowali. Przez 2 pierwsze części są podrzucane subtelne wskazówki, że z nieznanych przyczyn gwiazdy przygasają. Natomiast w 3jce, po odejściu Karpyshyn’a, ktoś miał przerost ambicji nad talentem i stwierdził, że zrobi lepiej po swojemu, bo nie będzie kontynuować czyjejś wizji (nawet oryginalnego twórcy uniwersum).

        Więc nie, nie byli jak Capenter. Wręcz przeciwnie.

        Znane są zakończenia Karpashyna (Dark Energy plot) – polecam tak jak i fanowską teorię indoktrynacji. Jednocześnie też ostrzegam, że poziom zażenowania odnośnie RGB ending może niektórym wzrosnąć.

        A czy reakcja była przesadzona ? Myślę, że review bombing i posty w internacie w odniesieniu do tak popularnej gry to nie było nic skrajnego, a forma okazania niezadowolenia. Czy w tym była przesada? Groźby i wyzwiska pod adresem ludzi z Bioware pomijam, bo to robi tylko, pardon my french, pojebany margines społeczny.

        Jeszcze tylko dodam, że jak na dnie jogurtu malinowego znajdziesz karalucha lub kawałek szkła, to masz prawo być niezadowolony nawet jak sam jogurt Ci do tego momentu smakował. Ba! Normalne jest, że dostaniesz zwrot kasy, kosz prezentowy z przeprosinami od producenta, a partia zostanie wycofana ze sprzedaży. Nie oczekuję standardów jak w spożywce, ale zdecydowanie rozumiem tutaj niezadowolenie.

      • Dzięki, rozjaśniłeś mi kilka kwestii i zaciekawiłeś na tyle, ze podrążę temat.

      • Nie pamiętam już dobrze, ale z tego co kojarzę Kapryshyn odszedł przed zakończeniem ME2. Coś tam było z tym ludzkim żniwiarzem, nie wiem czy miało go nie być, czy miał pełnić inną rolę. Miała też być w drugiej albo trzeciej części walka ze zindoktrynowanym Człowiekiem Iluzją, przedstawiające go szkice były w artbooku. W każdym razie tak to już jest, że wizja się zmienia, ludzie odchodzą z projektu itd. I nie dowiemy się już, czy ostatecznie byłoby lepiej, czy gorzej. Na miano gniota ulepionego na kolanie po prostu ta gra nie zasługuje. Tak można Skywalker Odrodzenie określić , a nie ME3. 😉 Z innej beczki było też głośno o tym, że fabuła Uncharted 4 miała być zupełnie inna, ale ostatecznie gra wyszła świetnie.

      • @Mosparko: Cała przyjemność po mojej stronie. Ja nie wiedziałem, że była presja na Carpentera względem zakończenia „Coś”, a płyta DVD stoi obok książki „Who goes there” na półce.

        @Dzoper: Nie zrozumieliśmy się. Zakończenie to gniot, gra była spoko. No nowy styl narracji był widoczny już przy Lair of the Shadobroker.

        Myślę, że pod względem samego zakończenia było by o wiele lepiej. To jest wręcz dołujące czym było Crucible i że bezmyślnie je wrzucono w „nową wizję”. Mi przynajmniej planowane zakończenia Kapryshyna bardzo pasują.

        No Odrodzenie było rozczarowujące (miało pare fajnych momentów głównie z Markiem Hamilem), ale SW to też ciekawy case bo oryginalna, najwspanialsza trylogia była stonowana przez wytwórnię, a jak George Lucas „zerwał się z uwięzi” to dostaliśmy midihloriany i JarJar Binksa 😀

      • Podoba mi się ta metafora z jogurtem. No świetny jogurt, bardzo mi smakował, aż szkoda że z tłuczonym szkłem. Leżę drugi dzień w szpitalu, nie mogą znaleźć, mam krwawienie z jelita. Czy bez szkła jogurt byłby lepszy? Niestety nie jestem w stanie powiedzieć, jest to niemożliwe do przewidzenia. 😀

      • Rozczarowujące? Trochę zbyt łagodne określenie… Było po prostu do bani. Jar Jar Binks może i był głupi, ale i przezabawny, zresztą dobrze został rozwinięty w animacji Clone Wars. Więc tragedii nie było. Midihloriany tutaj mam z tym ogromny problem, tak jak z „poczęciem Anakina przez moc”. Gdybym chciał oglądać kolejnego Jezusa to bym pewnie obejrzał jakiś film z jego ukrzyżowania, chociaż pewnie bym nie obejrzał, bo usypiam w pierwszych sekundach takich filmów. Jednak wracając, ciężko powiedzieć coś dobrze o IX części. To się oglądało i absurd gonił za absurdem. Nagle na maratonie dwa wcześniejsze firmy były bardziej poukładane, choć Rian Johnson się też nie popisał. Osobiście uważam, że tak naprawdę zwolnienie Colina Trevorrowa było błędem. Nie byłaby to idealna spójna trylogia. Byłby to zbiór całkowicie innych stylów, ale byłby w tym pewien urok. Jednakże, w Hollywood możesz mieć wielkie nazwisko, ale jak Kathleen Kennedy widzi coś inaczej to rób to jak ona chce, a nie jak ty to widzisz. To tak z przymrużeniem oka.

  2. Myślę, że kryzys gier które lubimy zapoczątkowała rosnąca dominacja cukierkowych targetowanych w dzieci free 2 play wypchanych mikrotransakcjami. Stworzyć fabularną grę singleplayer nie jest łatwo, zajmuje dużo pracy, czasu, pieniędzy i jeszcze do tego trzeba talentu do pisania fabuły, tworzenia muzyki, grafiki itp. Jest z tym coraz trudniej.

    I co z tego, że sprzeda się np 4 miliony sztuk jak Roblox wypchany płatnościami ma podobno 90 milionów graczy dziennie? Przy takich liczbach nawet Gta się chowa które wcale nie jest takie wielkie na jakie się medialnie kreuje. Kiedyś co chwilę była nowa część, teraz czekamy na to 10 lat. Do tego tym poważniejszym grom dla dojrzalszych obrywa się najbardziej przez nacisk na kontrole rodzicielskie, Disneyowe ugrzecznianie czy oskarżanie gier za przemoc wśród młodzieży.

    Przegląd od AI:

    Najpopularniejsze gry (według liczby aktywnych graczy)

    • Roblox – ok. 90+ milionów graczy dziennie.
    • Minecraft – ponad 120–150 milionów aktywnych graczy miesięcznie.
    • Valorant – ok. 6,1 miliona graczy dziennie.
    • League of Legends – ok. 120 milionów aktywnych graczy miesięcznie.
    • Genshin Impact – ok. 3,9 miliona graczy dziennie.
    • Overwatch 2 – ok. 3,6 miliona graczy dziennie.
    • Fortnite – ok. 30,9 miliona graczy miesięcznie.
    • Counter-Strike 2 – ponad 1–1,2 miliona graczy w szczytowych momentach.

    • To jest porównanie z pizdy. Wszystkie te gry, to gry online, to w ogóle co innego. A jak już chcesz sam sobie udowodnić jak bardzo się mylisz, to zobacz jakie gry na podobnej zasadzie były popularne 5, 10 lat czy ile tam uważasz temu, kiedy według Ciebie powstawały dobre gry i wyjdzie Ci to samo.

      • Ale ten kryzys gier nie trwa od wczoraj xD To się powoli rozwijało od moim zdaniem okolic 2010 roku kiedy właśnie gierki typu League of Legends zyskiwały rozgłos i zaczynało się dojenie ludzi na skiny i inne mikrotransakcje. Chociaż w memach obwinia się dlc ze złotą zbroją dla konia w Oblivionie z 2006.

      • I od zbroji dla konia się zaczęło, memy mówią prawdę. 😀

    • Oczywiście, z całą pewnością dużo łatwiej zaprojektować grę dla wielu graczy, która dostaje nową odsłonę co rok — nie wnosząc żadnych świeżych rozwiązań, a także ją wypchać mikrotransakcjami, niż RPG dla jednego gracza, który musi coś odkrywać i jest z natury złożonym projektem.

      Żeby była jasność. Nie jestem krytykiem gier multi. One mają też swoją wartość. Mam dotąd swoje tytuły do których chętnie wracam, ale jednak czym innym dobrze zbudowany tytuł dla wielu graczy wydawany raz na 2-3 lata, a mulit, który jest wydawany co rok i jest dosłownie kopią poprzednika, tylko ma wyciętą funkcje sprzed roku — którą twórcy ogłaszają nowością i dużym rozwojem gry.

      Osobiście jestem całkowitym krytykiem przyjęcia EA przez arabów i to się jeszcze odbije czkawką tej firmie. To tak na marginesie, jeśli inni by chcieli poruszyć ten temat.

      Wracając do gier dla „wielu graczy”, są one bardziej wygodnym modelem biznesowym, niż gra singleplayer, która pochłonie nawet powyżej 300 mln dolarów, a całkowicie nie słusznie może jej się powinąć noga — stawiając wydawcę w dość ciężkiej sytuacji, a zwłaszcza w chwili gdy ten ma wysoki dług na poziomie kilkudziesięciu miliardów dolarów, na którego spłatę właściwie idą wszystkie lub większość obecnych i przyszłych przepływów pieniężnych. Urok LBO (wykupu lewarowanego), który w branży gamingowej może być wręcz zabójczy. Bezpieczniej w takich sytuacjach jest zarabiać na mikropłatnościach i hazardzie, niż na projektach, które zawsze stanowią ryzyko — co nie jest niczym złym. Właśnie to piękne w dobrych grach, które są sztuką. One zawsze mają sytuację niepewną do momentu kiedy wielu graczy nie zagra w te pierwsze kilka minut po premierze. Jednak dla wydawcy z długiem kilkudziesięciu miliardów, to nie jest „warte” kontynuowania. Instytucje finansowe nie ingerują się tym czy gracze zagrają w kolejny RPG w odległej galaktyce Andromedy, a liczy się to, aby dłużnik spłacił względem niego wszystkie zaciągnięte zobowiązania. Właściciela takiego jak tutaj mamy zaś obchodzą dwie rzeczy. Zyski i możliwość wykorzystania tego przemysłu w celach gameswashing. Arabia Saudyjska robi to już w wielu branżach by przykryć tym fakt łamania przez nią praw człowieka. Niektórzy myślą, że kraje arabskie w części dojrzewają, ale w rzeczywistości i one łapią zadyszki, a wtedy zamiast zwiększyć zaangażowanie w reformy jest droga na skróty. Ocieplenie wizerunku. I mimo, że właściela powinno obchodzić co myślą gracze, tak niestety w przypadku Electronic Arts tego raczej nie możemy się spodziewać. Najwyraźniej przyszło nam żyć w czasach, kiedy gra nie ma już zazwyczaj wymiaru artystycznego, a wyłącznie finansowy. Smutne, ale prawdziwe.

  3. Był BioWarem, teraz jest BroWarem.

  4. BioWare chyba raczej pogrzebało to, że od ponad dekady nie wydali gry, która byłaby chociaż umiarkowanym sukcesem. Przejęcie przez Saudów to była taka „wisienka” na tym spleśniałym „torcie”.

  5. Wiesz, EA chciało Anthem i dostało Anthem — a w sumie Anthemem prosto w głowę.

Dołącz do dyskusji